Yarın Sevmeleri

can havliyle çıkıyor

bozkır kuşları nehire

haylaz gökyüzü maviliği

suya seriyor nefesini zedeleyerek

ayan beyan ortaya çıkıyor korkaklık

avunuş ısrarlı

uçuk rengin yağmurlarıyla

örtüyor hava sesini

gizleniyor bahçe çiçekleri

sınanan yaşam dilleri

ziyadesiyle memnun kalmıyor aşkta

zaman

bir eksiklik var bu işte

bir rivayetlik var bu öyküde

gri sabahların kallavi duruşu

ucube dilim

ebedi bir müziğin sesteşlerinde

duruluyor

kaçık kaçık saçların sürgüleri yarım

düzen bozuk

düzen kara göğün yer altı zindanlarında

bulamıyorum

na-yalan hislerin

çığırtkan suskunluklarıyla

küfe dönüyor katığım

kendime söven

kendime inanmayan oluyorum

şimdi

dünün yarınıysa eğer

yarın

damdan düşer sevmeler

görebiliyorum...

30.01.12