Yarınlarım

Ankara,otogarında

kaybettiğim,çocukluğum,

uzun yolların şerit çizgisinde bıraktığım

gençliğim,

cama vuran yağmur damları gibi,

kısa sürdü aşklarım

elimde kilitli bir sandık

içinde kayıp düşlerim,

prangalar vurdum

yarınlarıma

umutlarım kaldı arkamda

boynu bükük hayallerim

sis kokusu sinmiş yarınlarım

var şimdi elimde

kuru yaprak misali,

kaldı sonbaharlarda

ve hayata dair beklentilerim

mahşer kapısında