Yarınlarım ıslanırken

Umutlarımı ısırırken

Deryası şiirlerindeki sisli pencereler

Yokluğuna avuç açan

Bir dilencinin yalvarışlarında yıkıldı bu şehir.

Gündüzüm alacakaranlıkta

Gecelerim ıslak

Zehirden haz aldığım an

Kan pıhtılarıyla yoğruldu zaman,

Ey beynimde tabulaşan güzide isim

Göz bebeklerimdeki mavişim

Ağustosumun gölgesi

Sen hiç karanlıkları koşmadın

Bak maviller morlaşmış

Sevdalara tutsak paslanmış prangalar

Aydınlıkları güneşin doğuşuyla yutuyor zaman,

Acılara ağıt yakan ana gibi

Sancılara sarılırım

Belki de belkilerle ıslanırım

Yeter ki sen,sen ol

Sensizlikten sen olan benliğime boğulurum

Yarınlarım ıslanırken,yarınlarım ıslanırken