Yarınsın Çocuk

Ahhh umudum

Hiç hayata dair fazlamız olmadı

Hep bir şeyler eksikti çok şey noksan

Suskunluğa verip görmezden gelmek

Sözcükler düğümlenip keserken boğazı

Avaz avaz susmak

Ne çok can yakar bilir misin

Ey bahar yüzlü çocuk

Gülüşlerinde hüzün bağdaş kurmuş

Gözlerine bakıp düşünüyorum

Eksiliyor şiir yüreğim

İntihara eşiğinde sözlerim

Sonbaharın göçünde dönen turnalar gibi

Dönüp dönüp vuruluyorum

Ay kurşunluyor gecemi

Yavaş yavaş eksiliyorum

Bir el uzatıp yarına taşısan

Çok yoruldum

Yorgunluğum içime batıyor

Kan damlıyor yüreğime

Kandan bir nehir ki bendimi yıkıyor

Önüne katmış sürüyor

Sen umut

Sen bahar ol

Yırt korkunun perdesini

Güneşi iliştir gülüşlerine

Yarınsın çocuk