Y/arsız Bir Aşka Tümceler - 2

Gözbebeklerinin uçurumundan düşüyorum

gözlerine uyuyorum her gece saatlerce

mevsimlerden gözyaşı iklimi, yokluğun soğuk

son zamanlar, sağanak bir sensizlik var gönlümde

öyle büyük ki kendime olan yalanım

yaralarıma üflemen için nefesine muhtacım

öyle uzaklaştım ki kendimden, dönemiyorum

bana sen lazımsın, sarılmam için yaşama dört elle...

Ey benim hicretine mekke gibi yandığım yar

hep sen vurmak zorunda mısın asılmış hayallerimin altındaki tabureye

yalnızlıkta çoğalıp, kalabalıkta eksilmeyi bilemezsin sen

bil ki, yokluğunun izi var bu cinayette

hangi acımı tebessüme çevirebildin ki

hangi yarama merhem olabildin söylesene

sırf çok özlediğim için miydi bir türlü gelmeyişin

gün gün ölüyorum yokluğuna böylesi direnemeyişime...

Ben medine olup bağrıma basmaya hazırım seni

sen yeter ki düş yakamdan yüreğime

yetmiyorsa düşlerin susma; beni sevdiğini söyle

ama ne olur 'seni seviyorum' cümlesi olmasın içinde

bugün yine seni özledim, çınlıyordur yüreğin

çığ düştü çığlıkların ortasında sen diyen sesime

gözyaşında yıkansa da yüzüm, üşümem

ne olur, bir nefeslik el at çaresizliğime...

Dur biraz...Kısmetini kapatma mutluluğumun

evde kalmasın acılarda büyüyen gülüşlerim

y/arsız bir aşka direndim bunca zaman

meğer 'aşk düştüğü yar'i yakarmış' bilemedim

sevmekten yorgun düştü yitik gönlüm

damla damla aşka ıslandı kirpiklerim

çok değil, bir kere beddua ettim

'gelişin olsun da bu yüreğe, bir daha gidişin olmasın inşallah' dedim...

Bir tespihin imamesi gibiyim

çeksen de , itsen de ben hep sana gelirim

'seninle nefes aldığım her yer cennettir' diyen sevgili

söyler misin, şimdi hangi ''cehennemdesin''

öyle bir cümle kursun ki suskun dilin

baygın cümlelerimin kafası karışmasın

ardımda bırakıp tüm kenti sana geleyim

gözlerinden başka memleket tanımasın yüreğim..!