Yaşadığım Hayatın Içinde Onlar Benim Tek Yeminim

Yüreğim buruk bu eylül akşamında

Hasrete dem vurmuş yüreğim

Yüzüm asık gönlüm kederli

Şu dünyada olduğumdan beri ne zaman güldüm ki

Hep zamansız gecelerde çöktü içime dertler

Gecenin tadını alamadan seneler gitti ömrümden

Yaşayamadım hayatı dertden kederden

Hep sustum şu fakir gönlüme ezelden

Hep ağladım sensizliğe

İçimdeki umuda hep söylendim durdum

Mutlu olmayı bende çok istiyordum

Gecenin ala şafağında sana şiirler yazıyordum

Ben böyle mutluydum belki

Evet kederliydim biraz

Hayatım böyleydi benim

Hüzünlerin içinde geçti gençliğim

Şimdi her şeyden yoksun bir haldeyim

Yaşım almış başını gitmiş

Ümitlerim tükenmiş

Geçen zamanın içinde bir bana kalmışım habersiz

Yaşamı yaşarken içinde kaybolmuşum

Hasreti sevda eylemiş

Leyla ile mecnuna aşık olmuşum

Hep böyle bir sevda düşünmüşüm

Ama gerçeğe dönmedi hayalim

Kısmet değilse olmaz mış eminim

Hep buna inanırım buna güvenirim

Sadece böyle büyük aşkları hayranlıkla seyrederim

Ben hayatımı yaşayamadım hep dibine vurdum

Hep hüzünlerim oldu çoğu zaman aşkı bulmuşken kaybettim

Arkadaşlarım birer birer etti beni

Beni şiirlerimle seven hiç yok tu ki

Ben şiirleri seviyordum onlar

Dünyada olan biteni

Hayatı onlar yaşadı

Ben satırlar karadım boş kağıtlara

Şimdi belki yoksunum bu hayat içinde

Ama şiirlerim var benim

Dostumdur onlar eminim

Ve yaşadığım hayatın içinde onlar benim tek yeminim