Yaşamak Tapınmaktır

Sessiz sokaklarda yürüyorum.

Üstümde ince bir şaşkınlık var.

Ayaklarımda kaderin heybetli botları

Yaşlı bir adam köşede

Onun da üstü ince

Ama botları yok ayaklarında

Ayakları yok hatta bacaklarında

Kimsesiz karanlığı yarıyorum.

Dudağımda kısık bir ıslık sesi

Ellerim ceplerimde

Bozuk paraların şıkırtısı

Küçük bir çocuk duvar dibinde

Dudakları paramparça, sessiz

Elleri, delik ceplerinde

Metal kapakların şıkırtısı

Parmak uçlarında

Yaşlı adam ne yapıyor?

Ekmek sırası bekliyor

Yaşamakta herşeye rağmen

Tapınmak için...

Yaşamak yeter bazen

Küçük çocuk ne yapıyor?

Yerdeki çöpleri topluyor

Yaşamakta herşeye rağmen

Tapınmak için...

Yaşamak yeter bazen

Senden gelen herşey için

Tapınıyoruz sana

Yaşamak da senden gelen

Öyleyse...

Yaşadığımız için

Tapınıyoruz sana...