Yaşamaktan Bezdirdin

Mermi mi taşıdın gönül kaleme

Namlunun ucunda gezdirdin beni

Düşürdün gönlümü derde eleme

Yaşamaktan canım bezdirdin beni

Sende ezberimdi koca kainat

Azap oldun bana aşkıma inat

Yıllar yılı sana yaptım serenat

Yaşamaktan canım bezdirdin beni

Ucsuz bucaksızdı yüzdüğüm deniz

Sanmıştım yürekte ikimiz biriz

Yaralı bıraktın hemde çaresiz

Yaşamaktan canım bezdirdin beni

Yazdığım türküler şimdi dillerde

Baykuş öter oldu viran illerde

Neylesin yüreğim onulmaz derde

Yaşamaktan canım bezdirdin beni

Katar katar gökte sessiz bulutlar

Gözlerimde battı senli umutlar

Kalmadı dilimde lezzetler tatlar

Yaşamaktan canım bezdirdin beni

Şimdi bir mechule gidiyor ömrüm

Kan yağan şafaklar sende kör düğüm

Canımın içinde sendin gördüğüm

Yaşamaktan canım bezdirdin beni