Yaşamın İzleri
Yorgun pencerelerimden bakıyorum geri
Daha açılmamış bebek avuçlarında
Birikmiş tozlar kadar masumdur
Aynalarımda yaşamın izleri.
Benden ötede ne varsa habersizdim.
Hayata çıkan tüm kapılarımın
Anahtarlarını gizlediyim sol cebimden
Çalınmışlar vardı mazide.
Sabırsız bir çocuğun Nevruz öncesi
Gövdesinden ayırdığı küçük dalın
Bir bardak suda bahara acelesi
Gibiydi çocukluk sevinçlerim.
Biliyor musun nedendir kışa asıliyim?
Bir güz mevsiminde erik dalında
Vakitsiz açmış tenha ve kederli çiçeğin
Gec kalmasına üzülmüşdüm.
Hele yüreksize yürek cizmemiz misalı
Kardan adam düzeltmemiz...
Tüm zorluklara rağmen yaşamak
Kardanadamın güneşe direnişi gibiydi.
Kızılcık ağacının altında beklemiştim.
Erkenci çiçeğine aldanıp bir zaman
Ertelenmiş aşklardı üç mevsim
Zamanın kıyılarında taşlara çırpılan.
Şimdi başının kalabalığından mutlu,
Alev-alev savrulan mum habersizdir
Gölgesinde can çekişen bekleyişten
Dibine düşecek son ışığına umutlu.
21 mayıs 2012