Yaşanası Hayat Değil

Karanlık odamda kemanımı ağlatırken,

Farkı yok yeni doğan güneşlerin,

Sen, Sen artık yoksun ya,

Varlığına hasret bu serzenişlerim.

Bu gece rüzgar esmesin,

mümkünse dursun bütün zaman

Aslında yaşanası hayat değil,

ucunda sen olmasan.

Artık mutluluğu

Sevgi bahçeme kim saçar?

Ben ki toprağım, sen dikilmiş fidan

Bi damla su olmadan nasil yaşar?

Şimdi son kez!

Uzatsam elimi kim koşar?

Döneceğini ümit edip beklerken,

Bu yalnızlıkla beni, hangi mahkeme boşar?