Yaşanmıyor Gibi

Bugün de yine akşam oldu

Serinliği içime doğru usulca sokuldu

Epeydir olduğu gibi kuytu bir üşüme

İnim inim inlemeye başladı bedende

Hava karardı mı yoksa hep böylemiydi

Diye düşünürken

Gündüz ile gecenin farkının kalmadığı görüldü

Kendimce...

Akşamın bu matem istilasına alışamadım bir türlü

Hâlbuki yeni bir günün müjdecisi değil miydi akşamlar

Onca dillendirip budaklandırdığım sözleri

Dinlemedikçe kahrolası gönül

Yaşanmıyor gibi ne gün ne gece

Zihinde dolaşan beyhude bir düşünce sarınca her yanı

Saplanıp kalınca beton kalıpların içine

Hiçbir içtimai vaziyete sirayet edemeyen

Bir sakat mahlûkata dönüverdik

Bazen gecenin bir vakti geldiğinde

Hastaların ölmeden önceki o iyi hali gibi bir şey

Yaşadığım da oldu tabi

Ama yine az sonra ölüverdik

Bir inziva çeşidi midir nedir bu bilmesem de

Kaplumbağadan beter içimize çekiliverdik

Akşam olunca bir başka terk ediş hâsıl oluyor

Sırtı pek karnı tok bedenimde

Bir garip cızırtı çınlıyor

Yarı yırtık kalbimde

Akşamın o bedbaht sesi geldiğinde olan oluyor

Yaşanmıyor gibi bir vaziyet var her halimde