Yaşantımız

Eller acaba böyle hep ne der diye diye

Bir özeniş içinde geçiyor yaşantımız.

Başkalarının yaptıklarını saya saya

Bir gösteriş içinde geçiyor yaşantımız.

Yalan konuşmayı sever oldu hep dilimiz

Rahat durmaz oldu hep ayağımız, elimiz

İçler acısı duruma geldi şu halimiz

Bir serzeniş içinde geçiyor yaşantımız.

Bir türlü yerinde sabit değil şu dengemiz

Nerede moda var, oraya kayar ilgimiz

Kitap okumayarak hep azaldı bilgimiz

Bir isteyiş içinde geçiyor yaşantımız.

Aza kanaat etmeyip serveti kaybettik

Dini öğrenmeyip, hep boş inançlar kaydettik

Anlamıyorum ki bir türlü, biz ne halt ettik

Bir arayış içinde geçiyor yaşantımız.

Bunu söylemeden gönlüm rahat etmeyecek

Kumarcının yanına da asla gitmeyecek

Aldığımız dersler, daha da mı yetmeyecek

Bir bekleyiş içinde geçiyor yaşantımız.

Karanlık dağıldıktan sonra aydınlık başlar

İnsanoğlu, gül atanı ne diye ki taşlar ?

Hiç bir suçu yokken onları azarlar, haşlar

Doyumsuzluk içinde geçiyor yaşantımız.

Aslında kendi kendimizi kandırıyoruz

Özümüzü kırık bir dala bindiriyoruz

Kendi elimizle huzuru gönderiyoruz

Uyumsuzluk içinde geçiyor yaşantımız.

Sen hep kalp kırıyorsan, namaz kılma hiç boşa

İyiliği başa kakıyorsan yapma boşa

Merhamet etmiyorsan, hiç cennet umma boşa

Hazımsızlık içinde geçiyor yaşantımız.

Şu yarınlara umutla bakılsaydı oysa

Herkes, güzelliklerin safına doğru kaysa

Enes de bunları oturup bir güzel saysa

Huzur yeli içinde geçerdi yaşantımız.

18.01.2021