Yaşayamadım

O kadar meçhulüm ki hayat yolunda

Hep başarısızdım onun okulunda

Bak yine yalnız kaldım en sonunda

Kaderim yalnızlığa alışamadım

O kadar yalnızım ki sana muhtacım

Dertlerle nöbetteyim dinmiyor acım

Yıllar geçti fakirlik görmedim amma

Bir parçacık sevgiye gönülden açım

Herkes gülüyorken ben ağlıyordum

Herkes geziyorken ben bekliyordum

Dostlarım mutluluktan uçuyorken

Ben ise dertlerime çare arıyordum

Yaşayamadım yaşayamadım

O mutlu günleri yaşayamadım

Alışamadım alışamadım

Dertlerle yaşamaya alışamadım