Yaşayan Bilir

Düştü takvimden bir yaprak daha,

Bu günde seni sensiz yaşadım,

Beni sensiz bırakıp gitmemişsin gibi.

Sana koşuyordum usanmadan,

Sanki tutacakmışım gibi.

Öyle yakındın ki

Ama bir o kadar da uzaktın ki...

Mana gelişin mutluluk doluydu,

Ama gidişin acılarla doldurdu yüreğimi.

Sen yoksun şimdi yakınımda.

Seni sensiz yaşamak,

En kötü kader olsa gerek.

Bana çok yakındın,

Ama bi o kadar da uzaktın.

Yüreğim şimdi kan ağlıyor;

Bunun adına kader diyorlar.

Biz istemedik kaderimiz böyle olsun,

Biz yazmadık alnımızdaki yazgımızı.

Şimdi sen yoksun, yok !

Düşün sen diye hayaline sarılmak,

Bu yalan dünya da;

Seni sensiz yaşamak,

Öyle acı, öyle zor ki.

Bunu sana anlatacak,

Bir söz yok bende.

Anlatması olanaksız,

Bu içimdeki acıyı,

Sadece yaşayan bilir.