Yaşayan Tabut
Gökyüzünde yine dönüyor kargalar
Bu gidiş ölümüme gebedir
Ne de olsa güller baharda açacak
Ama bize bahar ne kadar uzak
Ben ki seherlerde savrulurum her dem
Tozlarla savrulurum konarım gönüllere
Adını buğulanmış camlara yazdım
Ezan seslerinde seni aradım
Her selada seni hatırladım
Her cenazede tabuta konandım
Şimde uzaktasın, beyazlar ülkesinde
Mezar bekçileri duyar bir tek sesini
Gelinliğindir şimdi beyaz karlar
Aç duvağını al beni de içeri
Bu gönül eri cephesinden uzak kaldı
Belli olmaz ne zaman patlayacağı
Maganda namlusunda benim pasaportum
Çekse tetiği sana kavuşsam
Beni yeşertecek son yağmur damlasıydın
Oysa gidip denizlere yağdın
Yağmur olup üzerine yağacağım
Güneş olup gözlerine doğacağım
Bir gün yanına bende geleceğim
Dört kişinin sırtına binip............