Yaşıyorsamak

Gözlerimi açtığımda bir sabah

Neden doğduğumu düşünmeden

Tertemiz havayı koklamak isterdim

Boğulup kalmış olmasaydım şehrin bir köşesinde

Bazen bir bilet alasım gelir hatta

Yolun yarısında inmek

Hiçbir insan kalabalığının yaşamadığı bir yerde

Doğrudan ağaçların ya da tarlaların içine dalmak için

Hatırlatır sonra masanın üstündeki notlar

Kapıda asılı giysilerim

Çantamdaki kağıtlar

Takınmak için bütün ikiyüzlü davranışlarımı

Devam etmeliyim yine de birlerinin dediği gibi

Birbirimizi tekrar edip, galibiyetlerimiz ve yenilgilerimizle

Kocaman bir sürüden başka bir şey değilken

Yaşamalıyım işte hep birlikte kaybettiğimizi reddederek

Hepsinden daha acısı ise

Olmak için doğduğum insanı hiçbir zaman tanımadan

Ya da ona bir tek nefes aldıramadan

Öleceğim bir gün, bunu bile kendi kendime yapamadan