Yaşıyoruz İşte

ne yaşıyorsun sen

a benim canım

canımın içi cancağızım

sol mineur acılar içinde

yalnızlığım

kalabalıklar içinde

çırpınışım

sanki bi can havliyle hücum ederken kapıya

sıkışıyor parmaklarım

ellerim dua gözlerim yağmurlar içinde

ormanlar talan

yangın ormanlar

ormanlar kaçış

milyonlar içinde bi çırpınış

yüreğimde bi acı

yok oluş

bi evlat nöbet geçiren

anlayamazsın beni

cam önünde özgürlüğe hasret bekleyenleri

parmaklıklar prangalar ve düşünceler

ismini bile söyleyemeyen çocuğun bakışlarında baba olma hissini

ne yaşıyoruz biz

özgürlüğü kümese tıkılı güvercin bi gecekondunun çatısında

kömür isine bulanmış varoş yakada

bunca bilinmezliğin içinde işte ben

varoşun tam ortasında

sakat yüreğimde evlat sevgisi yarım kalmış bir baba

hüngür hüngür ağlamak isterken ket vurulmuş tabaklanmış deri gibi sert

kalabalıklar içinde yalnız

ıssız ve kederli

yaşıyoruz işte

hasbelkader iniltiler içinde...