Yastık Savaşı

Yastık savaşı yaptık yine bu gece

Uykularım firardalar.

Mantık durdu,

Debreşti her bir derdim sanki kudurdular.

Kâbuslar devriye gezmekteler

Köşe-bucak.

Huzur ellerinde esir

Ellerinde tutsak.

Sınır tanımıyorlar

Hayır ne arar cenabet yüzlerinde.

Öyle bir öfke var ki görseniz

Kızıl gözlerinde.

Talan ettiler,

Aldılar beni benden.

Allah'ım !

Her defasında neden ben, neden ?

Gün'ün üstüne gece çöker

Örter diye canım çıkıyor.

Çünkü ;

Gece benden, ben geceden bıkıyor.

Kahretsin !

Güneş guruba büktü yine boynunu.

Güne kucak açtı yine

Gece koynunu.

Alın nem varsa ey katil geceler

Verin beni bana geri.

Tükenmeden gözlerimin nur'u

Gözlerimin fer'i.