Yatağına Dönen Irmağım

Sevgili,

Bilmen gerek,

Kırık bir kalp taşıdım yıllar yılı.

Saklıydı,

Yasaklıydı hep...

Yokluğunda kaç erguvan siyaha döndü

Kaç çocuk doğdu ve öldü...

Bir dağ başında,

Şarkılar söyletmek için

Saçımda inlerken rüzgâr

Nedir şimdi,

Yeniden elime dokunma ihtimalin...

Uzak bir adresteydin...

Bense, başımı göğsüne yaslayıp;

?'Şu yalan dünyaya etmedim meyil

Beni dost bildiğim alçak öldürdü

Alnımdaki yağlı kurşunlar değil,

Sırtıma saplanan bıçak öldürdü...''

Diye diye,

Dertleşmek istedim seninle...

Ey yatağına dönen ırmağım

Hoşgeldin!

Kapan kucağıma.

Zaten senin toprağınım.

Sıra söğütlerin aksiyle beraber

Tual sende

Fırça sende

Sevdamızı istediğin renge

Boya sen de...

Birbirimize karışalım...

Kimi çağlayarak

Kimi ağlayarak

Senelerden öç alırcasına

Akalım dağlardan ovalara....