Yavru Ceylan

Gün düşerken gecenin koynuna

Yamaçtan aşağı sallanan dere boyunda

Bir ceylan sekidi ılgaz dağlarından

Gökyüzü ağlarken yâr yokluğuna

Eğildi içmek istedi

Pınarın buz sularından

Titrekti cılız gövdesi

Korkuları belirdi kara gözlerinde

Dokunmak istedim,ürktü

Nakışlamış çehresini yaradan

Vurulur endişesiyle

Çaresizdi yavru ceylan

Daha nasıl anlatayım

Evliyaların toprağa yüz sürdüğü

İbadetlerin kervanı memleketim

Bir zalime yakmışım abayı

Sıtkım sıyrıldı pervaneye dönmekten

Kalbim kâbus,ruhum yaralı

Kastamonu'dan bir rüzgar esti buraya,

Ürkek çekingen bir avazla vardı yanıma,

Yar kelam yollamış kavuşmaya az kala...

Maralım

14/06/2012

İZMİR