Yaz Kızım

Her gün

Yarına açan gül

Ölmeye vakit yok

Yeşile karışık kuşlarla

Kapısı çalınıyor bahçelerin

Çeşmeler köpükten köşe

Umudu heceleyen

Büyüsünde portakalın

Issız gece

Rüzgarın duvağıyla kente asılan..

Yoklukta çoğalan çocuklara

Yuva yaparken yüzüm

Günışığı odaları doğar tahtalara

Gölgelere vuran pencereler

Tam bir sessizlik içinde

Dörtnala..

Sesim midir onlar

Gemiden inen basamaklar

Günün herhangi saatinde

Geride kalan ağıt/a

Anlatsam avucumdaki baharı denize

Büyür de büyür gözlerim

Gözbebeğimde gümüşten balıklar

Suskun bir tohuma yağmur yürürken

Henüz hepsi bu ışıkların

Buzdan yalnızlığa

Yaz kızım

Aylardan Mayıs