Yaz Ve Güz

Yazın..

Tohum toprağa sarılır

Yaprak dala

Kardelenler aşktan yorgun

Uykudadırlar...

Pencereler gerisinde camgüzelleri

Buğulu camlara özlemlerini yazarlar

Oklanmış kalplerden kan damlar...

Güzün..

Ne dal üzgün

Ne esen yel pişman

Nede yaprak küskündür

Bilirler..

Zamanıdır...

Ama

Kopmaz duygu yaşamdan

Çiçekler,yapraklar....

....Ve hatta böcekler ,kuşlar

Anlatamazlar belki biz insanlar gibi

Nefeslendikçe,

Yaşadıkça hep bizimle yaşar...