Yazdığım Sen Değildin

yazdığım sen değildin bu kupkuru hiçlikte

zamanın sonsuzluğunda hiç açmamış bir gülün

kapısı hiç çalınmamış dingin adresiydi...

yaz rüzgarıyla gelecek belki ölümüm ansızın

en çok yalnız kaldığım bir öğlen sarılığıyla

bakışlarının sesinden bezgin nazlanışına kızgın...

yüreğimde boşalmış kentin iç burukluğu olacak

kirpiklerinden öptüğümle kalacağım o hainlikte

beni kimseler tanımayacak umutlarım dağılacak...

parklarda şoselerde kahvehanelerde bıraktım

kangrenleşmiş beklentilerimi ilkyazlı avuçlarından

eski günlerimizi bir çay saati gibi aklıma çiviledim...

ruhum beni yanıltırken şu sakin uğultusunda

sabah kuşlarının...anlıyorum sende ömür ocağım

yak diye kederlerimi sevgisiz üşüdüğün anlarda...

kararık kareler de karlı artık sayrılıyız da bir yandan

tül çıkınlara sarılı küçük mutluluk çağlarım da geride

tek tercümanımdı ayrılık gurbetinde sevmek bana yabancılığına ...