Yazdığımız Mektuplar

her yanıma saçıldı yazdığımız mektuplar

tam ortasında kaldım ağlayan bitmelerin..

gözlerine tutuklu aşkım,

kan kaybediyordu durmadan

soluyordu odanın boşluğunda yürek ateşi

yankılanıyordu feryatlar içimde virane..

başbaşa kaldım sıradan nöbetlerin,

ölümsüz hasretlerinde..

güvendiğim dağlara mevsimler uğramamış,

mavi bir kırlangıç uçmamış üzerinden meğer

uçurum sevdamıza nisan yağmurları yağmamış

çiçeklerimize konmamış meğer renkli kelebekler,

evimizin kuytusuna uğur böcekler..

bir hayal dünyasıymış meğer bilinç altında yaşadıklarım

pembe bir rüyaymış..

oysa!!

bir yalanamı sarılmıştım aşk sarhoşuyken kollarında

yazdığımız onca satırlar kim içindi karalarken

beklerken vuslatın en mesut yollarında sevinçle,

yabancı bakışlarla mı karşılayacaktık sevgimizi

başlatmadan mutluluk serüvenimizi,

kıracakmıydık yarınların kalemini

nedensiz susumaların adresi mi olacaktı aşkımız

hüzün duraklarında böyle çaresiz mi kalacaktık...

yakıyorum bütün yazdığımız mektupları

küllere gömüyorum başlamadan..

elveda sevgili !!

bundan sonrası yok zaten...

a.a.