Yazgımız mı ki Unutulmak

yazgımız mı ki unutulmak

kargaşa ve bunalımın ardından arabesk bir şölenle

dağı dağa kavuşturduk ama biz hep yalnızlık kışlasının erleriydik tayınsız

usulünü bilmedik aldatmanın

huyunu bildik akşam kuşlarının sevindik buna

akşam kuşları içimizde çığrış çığrış hala

hayatın en büyük ikramiyesi

yüreğimizle

dolaştık kentin kaldırımlarını

gölge düşürmeden

hiçbir zaman sevdanın sosyalizan sadeliğine

isyan bildirileri gibi diri onurlu ayakta

asker mektuplarında iki satır hatırıydık yar sitemlerinin

uzak dağ yollarına sürgün

toz ettik gönlümüzün yıkımını

nanemolla düşlerimizde

nerde güzel orda biz sevda

yakışmaz ölümün rengi

hayata pervane gülüşlerimize