Yazık

İrin kokulu masallarda,

attılar bir geceyarısı, bakışlarının cesedini.

Felaketi savuşturmuş soğukluğunda yaşamın,

çölümün bıraktığı yerden yaktılar seni...

Sen daha sevginden kaçmadan,

tutuşturdular eline,

alazlar içinde hırpalanmış bedenini.

Olamadın, olamıyordun işte!

Fazlaydın, sonraydın, kalbimden atık!

Karaladı ensemizi göz buğusu gölgeler,

korkamadık!

Ve sen gibi;

tertemiz bir lekeyi de lekelediler.

Cebren ve hileyle;

yazık...