Yazık En Çok Bana Biraz da Size
neredesiniz ?
yanımdakiler
gücüme sığınanlar
beraber dövüştüğüm
omuzumda ağlayanlar
omuzunda ağladıklarım
size söylüyorum
kadeh tokuşturduklarım
yağmurda seviştiğim insanlar nerde
yağmurda benimle sevişenler ?
ne çabuk unuttunuz
oysaki bendim o
sizi daha tanımadığım halde
gözyaşınızı kahkaya çevirerek hayatınıza giren
aynı beşikte yattığım insanlar nerde
aynı sırayı paylaştığım
sırf o ceza almasın diye
kendimi öne attığım dostlar nerde
ben değilmiydim sizin kavgalarınızda en önde duran
gecenin bir yarısı gözünüzden yaş geldi diye
can havliyle evden çıkan
veyahut sabahın bir köründe yanınızda olan
ben değilmiydim ey dost
ne çabuk unuttun
gözüme ağrılar girene kadar okumuştum mezar taşlarını
sevgilinin adını bulabilmek için
gözünden akan ateşi
ben dindirmemişmiydim
peki ya siz
aşık olduklarım
bana aşık olanlar
ne çabuk unuttunuz
en kötü yönlerinizi kabullenmemişmiydim
bir günahı affeder gibi susmamışmıydım gözlerinize
öyle veya böyle mutlu değilmiydiniz
gülerken gözünüzden yaş gelmedimi
sevişirken çığlıklar atmadınızmı
dudaklarımı kanatan
siz değilmiydiniz
düşmanlarım bile yok artık
şimdi sadece annem tutuyor ellerimi
dünyadaki tek çocuk benmişcesine.