Yedi Renk Kelebeğim

Ne bahara küstü gönlüm,

Ne zemheri kışa.

Ne elin dillerinde dillendiğime.

Ne de kırıldım,

Yalancıdaki yarım alkışa.

Ben sana kırıldım,

Ben sana küstüm, ben sende üşüdüm

Yedi renk kelebeğim.

Canımın yarısı, can yoldaşım,

Ey sevgili, ey vefasız gönüldaşım.

Sır perdesi gözlerimde,

Yarı açık akıldayım.

Bugün hayallere kapalı gönlüm.

Bir koşu yakın, upuzun hatıralar.

Bir koca boşluk düşlerimde gördüğüm.

Sen artık düşmeyeceksin aklıma.

Ne geçen günlerin hasretindeyim,

Ne de geleceğe papatya falındayım

Düşüncelerim miskinliğe mahkum.

Ne de arınacak artık,

Hatıranla ruhum.

Biz bundan sonra yalnızlığı seçtik.

Bir varmış bir yokmuş aşkımız.

Öremedik sevgi gergefini,

Yazık,,.

Daha bir özelmiş ayrılınca farkımız.

Daha bir güzelmiş ayrılınca aşkımız.

Kuytularda estirdik fırtınayı,

Hasreti ayrılıkla besledik.

Ahh zavallı aşkım,

Böyle hasretle biz,

Yılları yıllara ekleyip bekledik.

Sağanak indirdik yüreğimize,

Bir huzurlu güne mumlar yaktık.

Sende asık yüz,

Bende çekilmez naz.

Ey benim akıl yoksunum,

Böyle mutlu olunur mu sandık.

Velhasıl olamadık mutlu.

Gönül yapmayı bilemedik bir tanem.

Ne sen affedici oldun,

Ne ben yüze gülen.

Biz hep tek gözle baktık,

Tek pencereden.