Yelsiz - Yekesiz

I.

-ey yüreğime çapalanan

gök deniz / mavi yüzlü sevgilim-

düşünde fırtına deniz

buruşur çarşafında gece

yıldız sayıklar kâbus

gerilinceye çarşafı hasretin

düş sayımı kadar yol

küpeşte soğukluğu ellerde gece

yıldız yangını yüreklerde

umut denen dirim hep

sabah soğukluğu

ateşten çarşaf ellerde deniz

açılır hasretin teknesi akşama

yelsiz yekesiz...

II.

-ay kardeştir dünyanın bütün sularına-

uzaklar çağırır

demiri dinlendirme zamanı

dümen suyuna düşürür gülümü rüzgâr

yükselir savrula savrula / ah o uzak düş

var git manzara martıların uğurladığı gemi

bir keder ki yelsiz yelkensiz

III.

-deniz vaktinde vakitsizdir her rüzgâr-

yelken yelken öteden / gölgesinde tutuşur çağrı

kıyıların hışırtısı sesim / palmiye / hurma ağacı

bir ezgidir arasından şeker kamışı tarlalarının

sesim uzak kıyılara / yelin dolduramadığı yelken

kıyıdan ayrılan sular taşır beni uzağıma

kıyı-sızım geçilmemiş tüm denizlerime

IV.

-yalnızlık denizinde harap bir teknedir gövde-

denize renk veren kıyılar

ölümün bütünlüğünden geri

bazen biraz yaşama sevinci verir

Kayada mağara bekleyen gövde

içinden köpük köpüğe geçer deniz

tuz kokan kıyılarda eteği deniz kızlar yürür

körpe liman çiçekleri denizci düşlerimde

V.

-rüzgâr ki her dili konuşur-

umut geceyi aydınlatır

ölüm pahasınadır zaman

rüzgârsız gülüm şaşırmış yolunu arar

şaşkın bir yıldız ?birden gül olur parlar

VI.

-yelken bezinden kesilir kefen /

ölüm de bir rüzgâr zaten-

yırtık bir yelken bezisin ki

ey yama tutmaz yürek

ya yelken olacaksın ya yel

aşk

durgun sularda durmaz