Yemin mi Ettin Söyle

Bitmeyen gururuna feda edip bu aşkı,

Serabımı kuruttun çöle döndürdün beni

Bağban olup bağında bekler iken meşki

Üzerine kar yağan güle döndürdün beni

Sarardı yapraklarım silindi tüm hudutlar

Gam yeline karıştı kaydı gitti umutlar

Mekân tuttu gözümü yağmur yüklü bulutlar

Yatağına sığmayan sele döndürdün beni

Hiç niyetin olmadı şu gönlüme akmaya

İçimdeki sevdana kalp gözünle bakmaya

Yemin mi ettin söyle beni böyle yakmaya

Ortasında kor saklı küle döndürdün beni

Depremler yaratsan da garip gönül tahtımda

En mukaddes varlıktın şu kapkara bahtımda

İçimde kaldı yazık tamahtım da ahtımda

Güneyden esen deli yele döndürdün beni

Elbette benim gibi seni de yakar biri

Sevda isine bular bedenindeki seri

Günde beş kez yıkasan çıkar mı sevda kiri

Balçıklara bulanmış göle döndürdün beni

Zannetme ki bir gülsün içimde kuruyorsun

Hala ilk gün ki gibi taptaze duruyorsun

Gönül benim değil mi ne diye soruyorsun

Sana uzaktan bakan ele döndürdün beni