Yemine Tövbe

Sırf yazmış olmak için başlıyorum bu şiire

Kelimeler,konuşmuyor artık benimle

Bedenim ruhsuz,ruhum terkeyledi senliğimi gidişinle

Kelimeler,konuşmuyor artık kalemle...

Dudaklarımda suskunluğun ıslaklığı,saçlarımda hüzün karları

Adımlarım geri,tereddütlerim ileri, önümde engel kaf dağları...

Sevgili;Ne yaptık da çürüdü bu gönül bağları ?

Tövbesi mümkün müdür yeminin,kesildi sadakat damarları ?

Sırf yazmış olmak için başlamıştım bu şiire

Kelimeler,yalnızca sana konuştu işte yine

Yorgun harfler son görevini yaptı ölmeden önce

Ve dört tanesi çıkabildi dilden iki kere

'GÜLE GÜLE'