Yeminli Çocukların Türküsü

Kirlenmiş dünyada

İnsanlar aynı dilden

Manifestosunu yazdı,

Islık çalan rüzgârı dinleyerek

Yazdılar yarının şarkısını.

Notalar yerini alıyordu gökte,

İyi niyetli kuşlar dudaklarıyla karaladı

Şarkıların adını.

Çocukların ellerinde ince değnek,

Kaldırdılar kafalarını notalara,

Ay ve güneş ilk defa

Göz göze gelerek

Okşadılar bahar kokulu evlatlarını.

Ve birazdan duyuldu şarkının sesi,

Kâinat suskun ve tedirgin beklemede.

İşte duyuldu yoksulların ezgisi.

'' Emek bizim, aşk bizim

Bizim olanlara gelin, siz

Çocuklu kadınlar,

Emeği satılık babalar,

Şarkılar şarkılar,

Görün işte !

Barışa kucak açtılar''

Tuttu erkekler kadınların

Kadınlar erkeklerin ellerinden,

Yürüdü en önde çocuklar,

Kayınların arasından geçerek,

Yürüdüler tanrının sofrasına,

Onca gün onca ay hiç durmadan yürüdüler

Ve çelikten kapıya geldiler.

Çağırdılar tanrıları,

Tanrı çocukları korkak ve tedirgin

Ve başları öne eğik koştular.

İstediler

Cennet anahtarını !

Tanrılar korkarak uzattılar

Ölülerimizin kemiklerinden

Ve alın teriyle yapılmış anahtarı.

Küçük yürekler heyecanlı

Anaların gözleri ışıl ışıl

Babalar umutla,

Yürüdüler evlerine.

Ve seslendi yarının sahibi,

Seslenen çocuklardan biri;

'' Ey emeği kutsal sayanlar,

Ey şafak sökerken,

Arzuladıklarını alanlar.

Ve hükümdarların

Ve cuntacı iktidarların,

Ve insan eti yiyen yamyamların,

Kirli düzenini yıkanlar !

Ve karanlığı yırtarak

Ve kızıl bir gecenin ateşini yakıp,

Barış, özgürlük ve emek aşkına,

Bize bu kutsal günü yaşatan

İşçi analarımız ve babalarımız,

Ölenlerimiz adına yemin olsun ki !

Ve birazdan doğacak günün üstüne !

Işıklarımızı hiç söndürmeden,

Öperek sevgili kadınlarımızın alnından,

Onları kutsal bir miras sayarak

Ve anamız, sevdiğimiz, kardeşimiz

Ve beyaz gelinliği giydirdiğimiz barış aşkına !

Bize ait olan dünyada !

İnsanca yaşayacak onlar da...''