Yenginin Altın Saçlı Kızı

Hoyrat dağların

dağ duruşlu oğulların üzerinde

kızıllık

yılgının bileylenmiş tırnağı

karanlığın rahmini söküp doğurmakta

yenginin altın saçlı kızını

o ant ki

erkliğin soyuna kibrit çakımı

o an ki

sıfıra inmekte

yüksekten bakan saltanatın rakımı

gök kubbe altında

şimdi sükut zamanı

meclisler toplanınca birer birer

mazlumların ''evin''den

bir hak daha kaçırınca saraylı abiler

çoğalınca hakkını arayan sesler

masa başında o hakka

tecavüz etti soysuz abiler

namus davası değil

nikah kıyılması

öyle bildi alkış tutan eller

eğme başını çocuk

bulutları gezdirme yüzünde

aydınlat ışığınla

kuytu odaların kara imzalarını

bilirsin

rüzgar fırtınaya dönüşünce

armut da düşer elma dibine

ve çoğalır günden güne oğullar

dişil yürekli

eril bilekli

doğurur yeniden

Ali İsmail'i, Hasan'ı,

Abdullah'ı, Berkin'i

yenginin altın saçlı kızı

yeniden yeniden doğurur

Ahmet'i, Ethem'i, Mehmet'i, Medeni'yi

eğme başını çocuk

fermanlı delinin fermanı

hükümsüzdür yeni doğanlarda