Yeni Cami

yeni cami avlusunda yitirmişim genliğimi,

kimsesizliğe bırakılan bir çocuk gibiyim,

martılar bana gülüyor

ben halime ağlıyorum,

sonra, buz kesilmiş bir acıyla uyanıyor bedenim

üstelik geceden çıkmışım

ve geceden de ağır bu sensizliğim!

Yeni cami avlusunda uçar;

Güvercin uçar,

Alır hayallerimi bir meçhule uçar

Savrulurum yokluğunla,

Unuturum gençliğimi

Bir vapur sesiyle irkilirim

Sorarım bu adam, bu şair kim?

Vapur gider, acılar beni boğar.

Yeni cami avlusunda atarım voltamı,

Yağmur yağıyor ıslanmışım,

Anısı kalmış bir sevdanın ortasındayım,

Çoğalıyor gözlerimde yaş,

Göğsümde buruk acı...

Yeni cami avlusundayım

Üstelik geceden çıkmışım,

Her yanım darmadağın,

Yağmur içiyor elbisem

Ve kan damlıyor yüreğime.

İşte içindeyim zamanın

Darboğaz bir Eminönü sabahı,

Gözlerim uykuya hasret kalmış,

Yüreğim sana,

Üstelik geceden çıkmışım

Ve bir de kan damlıyor gözlerimden,

Susuyor bütün martılar,

Haykırıyorum yokluğuna,

Üstelik sen yoksun

Ve beni unutmuşsun!...

şubat 2008