Yeni Hayat
bir şiir bırakacak beni tenhalara
çocukça bir gülümseyişle
iklimler sunacağım yarınlara
tebessüm edecek benle birlikte
bir veda
vazgeçecek kötü sonlardan
yerini merhabalara bırakacak
hiç bitmeyecekmiş gibi bir umutla
rüzgarlar esecek denizin üzerinden ufuklara
nedeni belli belirsiz
bir ağaç yeşerecek günden güne
güpegündüz sarılacağız kollarına
aşık olan
sevdasını daha bir anlatacak dünyaya
bir zamanlar fırtınalar kopan yüreğinden
sıcak meltemler esecek
geriye mutluluk kalacak
boşluklarda
ay küskün gibi dursa da
aşkın çığlığını duyunca
elbette yeniden canlanacak
yüzü gülmeye başlayacak
birkaç değişiklik olacak
bazı zamanlarda
bu yaşadığımız ortamda
renksiz filmin karesinden
kırmızı bir ışık yansıyacak
göğe sarılacak bir gül
bülbülüne serenat yapacak
mavi
turuncunun nazik elinden tutup
denizi tanıtacak
bir çizgi
resmin en gizli yerine
bir sokak konduracak
ışıkları hiç solmayan
altında binlerce insanın yaşadığı
acıyı
sızıyı
tatmadığı
bir çevre kuracak
sözcük
şiirin ortasından halaya başlayacak
tüm harfler onlara karışacak
ve yeniden bir hayat kurulacak...
02.04.14