Yeniden Kanadı

Hüzün

Keder

Lafımı olur bunların

Ateş yağdı o anda

Kabuk bağlamaktayken yürek yarası

Yine esti kâbus rüzgârları üstüne

Kanadı,

Kanadı,

Kanadı, gün yüzü görmeyen kadın

Çöktü titrek dizlerinin üstüne

Açtı semaya avuçlarını

İsyankâr olamazdı

Lâkin,

?'Hep bana mı kederler?'' derken

Yakardı yeniden

?'Gecemi sona erdir Ya Rabbi''

Aydınlık duasına çıkmıştı temiz elleriyle

Yakardı

Yakardı

Yakardı, derya yürekli kadın

Sevmişti ömrünce cani gönülden

Gidiverdi aniden yüreğinin yarısı

Kalakaldı hüzün ile baş başa

Muştu bekler iken her yelden

Bir haber ki!

Yangın yaktı yeniden

Ağladı,

Ağladı,

Ağladı, dünyanın cefası, yüreğinin vefasıyla kadın...