Yerçekimine Düşmüş Sesler Korosu

ey kul

kıyameti erteleyip

sûretine yasladın çok zamanlı her acıyı

derviş kapılarında zikir dedikçe hak

sen dedin illa aşk

ne secde bildin

ne de yemin

her buluşunda kendini iflah olmaz yalnızlıkta

tabutsuz duasız bir sitem karşılayacak

nasıl olsa araftır her iki cihan da sana

değil mi ki toprak da haram

bütün dünya senin olsun

ama ruhun asla

et kemikle sarıldıkça hasrete

karanlık bir çıplağı örtecek

sözü örter gibi her ilahi

örmedikçe günahını

kutsal örümcek diline zerk edecek ahh'ını

şimdi kendinde yitmenin önsözüdür şiir

kurgulanmış hiçlikte son sözdür şair

ah oğul

eğildi gözlerine hilkat garibesi gövdeler

ne vakit bir maviydi

esrarlı zamanların dumanlı sevdası

o vakit katliamıydın kendinin

şimdi vebali

rüzgarı hançeresinde düğümleyen bir gölge esiyor

biliyorum şimdi içinde son uçumluk kanat

kanattıkça tenleri

imgeler büyüyor

ama çoğaltmaz ki seni

sevabı rüyalarından çalınmış

yazısı hazan sarısı oğul

kaderi rab dikti hırkana

kederi ana

şimdi tertemiz giyinmektir şiir

zamansız bir ölümde kefendir şair

huu yar

israf olunmuş meleklerin çığlıkları doğuyor geceye

kapış kapış bir heyecan resmediliyor

yalanlarında

kandıkça kekremsi bir gülüş deri değiştiriyor

ahh... yılan ne kadar da masummuş meğer

ve yağmur yanlış meyillere yağdıkça

göz yaşı yüklemsiz bir hayatı yükleniyor

-sen diye-

kaç kalibrelik bir intihar ıslanıyor ki şuan

tetik sadece saçak altı

kurşuni bir şimşek aydınlatıyor sensizlik sokağını

kaldırım taşlarından sızıyor ayıp

ahh yar...senin notaların kayıp

şimdi tek bir sesle söylenmelidir şiir

nakaratı belli olsa da aşk'tır şair...

alicengizoyunu

(...yerçekimine düşmüş sesler korusunu dinlediniz... şimdi arkası yarın...)