Yerle Bir Oldu Gönlüm

Akşamın alacasında

Hüzünlü şarkılar, şiirler dinleyip inlerken

Ap/ansız durur zaman fikrimi tokatlar

K/ayıp sevdalar meydanında

Cam misali keskin toynaklarıyla

Çiğnerken ruhumu doru atlar

Dökülür kanım terle bir olur

Salınırken rüzgarda v/eda mendilleri

Kurumuş bir kuyu misali

Bomboş kaldığında avuçlarım

Hiç gönderilmemiş mektuplarla

Dağlarda avare çavlanlar misali

Yaşa boğulur kirpik uçlarım

Dökülür kanım yerle bir olur

Eski bir sevdanın yadigarı

Kıvrım kıvrım ruhumu saran

Nice dertleri omzuma alarak

İçimden hırçın bir nehir

Hatta yanardağ misali geçen

Bütün sözlere sessiz kalarak

Dökülür kanım karla bir olur

Alaca atlarla gidişinden sonra

Tarihsiz iklimler geçse de

Dizgin tutmuyor g/ayrı yüreğim

Bilirim içinde sen geçen

Her şiir sonrasında

D/evriliyorken gönül direğim

Dökülür kanım harla bir olur.