Yetim Bir S/avuntu

?İlk dördümü çeyrek geçen bir zamanda

Yamalı pantolonumla soluk aldım toprak hanenin odalarında ?'

Grisini is kokusuna musallat ederken sefalet

Paydaş günlerin eşiğinde tünerdi huzur

Her gece kentine göğünden salkım saçak ışık atar

İzbe düşlere sinsi bir gülüş sokardı

Duvara karşıydı argo yaşamlar

Tiner çekilmiş yalnızlık kadar baki

Ve berk ellerinde nasırdı toprak toprak

Nazarlık boyaların

Dudak çizgisi karaların

Us bakınmalarda alargaya çıkardı dün

Heybesinde çalımlık zamanların

Yenisine sırlanmış çerçevelerde

Tıpkısı sefilin

Göç taciri bir fukara yürekte

Cemreyi ayalara bavullayıp da

Dört mevsim çıkmazlarında

Gelmez günlerin çarşambalarında

Ardı sıra bakardı

Giden trenlere...Çocukça

Düşten öte bir avuntuydu

Satır satır işlenmiş tüm sema

Yare akıntılarda

İzdüşümlerinde bizden bir kalıntı

Silimlik aynalara yansıyan

Kendimden eski yaşlı bir leke

Ve çürümeye başlangıç bu gün gözlerde

İnfaz mahkemelerinde sanık sandalyesinde

Boş bir yaşam,üç adımlık mesafede

Yağlı urgana nakşedilen alın yazılarıymış güya

Heyhat ki;

Pimi çekilmiş soluk bir çığlık

Darağaçlarında geride kalan

Öksüz kalan kağıtlarda ağlamaklı oysa şimdi

Yetim bir s/avuntu