Yıkadın K/öz İle Sileni

nerdesin

yaralı güller içinde

sen hep içimde kaldın

saçlarıma kar y/ağdı

hayat yolculuğu başlarken

zaman içinde k/aldın

tutkuna yol b/ağladım

her yerin figan ağlar

yeminlere boğduğun

gözlerine k/aldığın

sevdiğin

hiç unutulur mu?

görsen aşkın dinginliğini

hırçın tutkulu sele sal beni

sen denize akarsan

şimdi senle sesimiz yaban gülü

yıkadın sözünle köz ile sileni

el, eller

sıla gürbet

yaban aşk sevda

özlem hasretlik çekersin

şimdi hepside yabana k/aldı

yıka yürek közünü silen silgi

yazan kalemin dert görmezsin

acıyan olmadıysa eğer

sonlara baktığın olsun

düşünme zamanı

yaban aşklara paydos

azad edilen sevdam sensin

tuttuğun gülü al b/akarsın

acıyla yaşa

eğer

yüreğin taşıyorsa...

al beni yak közünle

yak beni g/özünle

12 Eylül*11*Karataş