Yıldız Yağmurları

Yeşil denizlerin ortasında

Berrak bir kum saati gibi

Başımı oynatırken bir sağa, bir sola

Omuzuma konan siyahi güvercinin

Ruhumu en derinlerine kadar sarsmasıyla

Bir sandım sevmenin bitişini de

Hiç anlamadım rüzgâr neden eser

Ya da neden ağlar çocuklar düşünce

Bu kadar kopmuş hayat, bu denli ince

Nereye sarsam en başa alıyor beni

İnsan kör oluyor sahiden vurulunca, sevince

İki fersah ötesinde göğün

Ve bir sarmaşık gölgesinde gündüzün

Sırılsıklam olduysam çölün ortasında

Yaşlarımı tutamamışsam gözlerimin içinde

Hangi kırbaca yaslamışsam sırtımı

Her yerim yara bere

Her yanım acı dolu

Çare

Sözcüklerimin de ötesinde

Huzmesiyle evleri aydınlatan güneş

Ve üzmesiyle yüreğimi bu ateş

Bitirdi beni

Geriye ne mi kaldı

Bir korku

Karanlık

Küllerinde bile tutuşmuş

Bir acı varlık

Hasret tebessüme

Yağsın yıldız yağmurları

Üstüme

Üstüme

...