Yıldızla Güneşin Aşkı...

Bütün güven bir bataklığa dönüştüğünde

Bütün kavramlar eşsizliğini, sensizliğe bürüdüğünde

Bütün aşk-sevgi, silueti olmayan bir lanete girdiğinde...

Bütün yakarışlarım bitecek...

Bütün ışıltım sönecek...

Tek elektriğim olacak bu güneş bile,

Artık Tek bir mum tanesi kadar değersiz...

Kıtalardan oluşan dünyalar gibidir şiirler...

Bütün umutlar, bütün nefretler, bütün aşklar

Vesaire...

Şiirlerin her bir kafiyesi parçalar kıtaları...

Yıkar tüm aileleri...

Uzun zaman yazılmaz...

Birikir ,, birikir....

Ve sonra Dalgalar ve kasırgalar...

Ve sonra açan güneş ve çiçekler...

Dünyasıdır şiir tüm insanlığın

Yazar...Yazar..Yazarsın cümleleri akıcılığında

Ruhundaki tümörün akıp gittiğini hissedersin

Ve bütün güvenin bir bataklığa dönüştüğünde,

Sadece umutlarının tükendiğini hissettiğinde...

Kendi ıhlamurunu akıttığında ruhuna,

Hissedersen beni...

O sıcak nefesindeki beni hissedersen...

Aç gözlerini

Bak burdayım !

Bekliyorum mazice...

Unutulmadım ki biliyorum...

Sadece....

Seviyorum ve ...

Aşığım sana...

Sonsuzluk gelip çattığında kapıma

İstese aşkımı,, Vermem...

Veremem seni...

Dünyamsın, şiirimsin sen benim...

Aşk ve nefret arasındaki o kalın çizginin flulaştığında...

Gökkuşağının sarısının gittiğinde...

Ve tüm haykırışlarımın yankıyla bana geri döndüğünde...

Soracağım kendime: Nasıl oldu ki bu ?

Neden oldu ki bu?

Gözlerim görmeden seni kızarırsa...

..

Hayatım bitmedi, bitemez ki

Bitse de bitti denemez ki...

Olmadı bile hayatım...

Hayatım bile olmadı benim...

..

..

..

..

Yine bir başlangıç dönemi...

Yine umutlar dönemi...

Yine bir güven..

Yine bir aşk dönemi..

Bitmesin bu sefer...

Gecemiz hiç bitmesin :)

Güneşimiz hiç batmasın

Yıldızla güneşin aşkını seyredelim ...