Yıldızları da Vururlar

Ben karanlık şehrin,

Süt dişli çocuğuyum

Uzarım yokluğa, umutsuzluğa

Karanlıktır şehrim, varoştur

Bilinmezliklerdir sokaklarım

Büyürüm boy boy, hüsran olurum,

Süt dişli bir çocuğum

Ana kucağım yoktur ,

Parlar karanlıkta dişlerim

Ellerim ürkektir, uzatamam

Karanlıktır içim, dışım

Karanlık şehrin, Karanlık bir sokağıdır evim

Yıldızlar parlar damımda

Ben uzatırım elimi, toplarım

Bazen vururlar yıldızlarımı

Ama ben,Süt dişlerimle gülerim,

Her gülüşüm yeniden getirir

Küçük küçük yıldızlarımı

Vururken yıldızlarımı,

Yok ettik zannederler

Karanlık şehrin küçük umutlarını

Oysa,bir gülüşüm bile

Aydınlatır şehrimin

Varoş sokaklarını

04.08.2010 SAAT 12