Yıldızsız Gece Tutulmaları

Parmak uçlarımdan sızıyor şiir

Uyku kirpiklerimden

Yıldızsız şu gecede

Az sonra şehri saracak sis

İniyor nefesimden

Birkaç kedi yanında

köşedeki şarapçı

Hararetli sohbette

sokak lambalarıyla

Demliyor yalnızlığı

Yosmalar da terk etmiş

Soğuk kaldırımları

Yanlarına alarak

Tüm beyaz bulutları

Perdedeki rüzgâr

Yine daimi raksta

yaklaşan siren sesi

Yayılırken odama

Zihnimden yola çıkan

hüznün melun ateşi

Düşüyor ta içime

Özlüyorken güneşi

Ürkek beyaz güvercin

Balkonun demirinde

Hadi, yeter git artık

Şiir bitti bu gece.