Yine Artıklar Ya da Amalar

Yine baş gösterdi hüsran

yine şahlandı sokaklar

yine işte yine!..

yine farklı bir sınava tabi olduk

yine farklı olmayan notlara

sahip olduk...

yine o notları saklamadık

ruhum ve bedenim biz,

o notları kapının önüne bıraktık

ve yine sanatın içine ettik

yine herkes bıraktı bizi

yine lanet olası,ezilmiş sokaklar

yakamızdan tuttu!

şimdi tek hecelik bi gece'lik oldu...

artık uyuma vakti

artık umut edip,hayal kurmama vakti.

artık uykularda sayıklama vakti

artık çaresizliğe kafa koyup

ayrılığın sarhoşluğuyla

sızıp kalma vakti

artık Ay'a bakıp Güneş'i umut etme vakti

artık artık olup olmadığını gösterme vakti!..

artık üzerimdeki pis artıkları umutla yıkama vakti

artık yıkılıp bir yere aşkın terlerini dökme vakti

ve artık sana bakma vakti değil

uzaklaşma vakti...

artık siren sesleriyle

ruhumun ve bedenimin

dans etme zamanı

ve artık,

artık.

artık!

ölümsüzlüğü tatma vakti...

sen

sızmış cesedimin kapının önünden kaldırılışını perdenin arkasından izlerken

ben

ruhumu brırakıp da gideceğim,kapının önüne...

ve artık bedenim ayılasıya kadar ruhum seni izleyecek

yine gözlerinle sevişecek ama sen bu sefer göremeyeceksin

ve artık ay sılaya düşünce ruhum ve bedenim

yine kapında olacak

ve yine...yine?...yine!..

hayaller ve umutlar dans edecek

uykular uykusuz kalacak

ve sonra

yine ipler senin elinde olacak

sen ya çekeceksin sandalyeyi ve kapatacaksın

ya da ipleri kesecek ve kaldıracaksın

orası yine sana ait olacak

ama kim ne derse desin!

ben

aşkıma

saygı duyup

hakkını vereceğim kardeşş!..