Yine Bana Düştü Ölmek

Özendiğim huzurdan belli

Yine bana düştü ölmek,

Sabrımın filikasında kalmıştı inşirah'ım

Belli ki o Aşk bir daha geri gelmeyecek.

Kim bilir?

Belki de ben doğacağım mehtaba doğru

Belki de hiç doğmadan mehtap ölecek.

Ki ben;

Ne zaman sürsem gözlerimi fecre

O zaman rayiha kokar bakışlarım.

Eğer bir kadın değse nazarıma

Ellerimi hiç değdiremeden yüzüme

Kör bir kurşun rükû eder alnıma.

Ve her nazarda peşime düşer nefsi emmare'm

Ram eyler beni kör kuyulara halet-i ruhiyem

Ama ben Yusuf değilim ki!

İşte bu yüzdendir

Bir sevgili lazım bana

Aşk'ı ta içimi yaksın

Bir sevgili lazım, bana şah damarımdan baksın.