Yine de Yüreğimde Umut

Nerede diz çöküp

ağlayan bir mülteci çocuk görsem

yüreğim bin parçaya bölünür...

yahu çocuk

bu güzel mevsimde

çiçek kokuları, arı vızıltıları

sevdiklerine sımsıkı sarılmak varken

yokluk yoksulluk içinde nasıl ölünür...

nerede çocukları için

kendini mermilere siper eden

bir baba görsem

dünyanın en kahraman babasıdır o benim için...

bu sıralar gözlerim nemli

aklıma mukayyet olmam lazım

insanlıktan çıkanları

sevmekten bıkanları

şehirleri yakanları zaten hiç af etmiyorum...

nerede Gazze gibi

kuşatılmış bir şehir görsem

orada sabrın zirvesi insanlar var derim

sadece ağlamam

onları geceleri dualarıma da eklerim...

ne zaman bir şehit gelse

yurdumun Güneydoğusundan

hüzünlenirim gecenin sonunda güneşin doğuşundan

yine de yüreğim de umut

yine de yüreğim de coşku

yine de yüreğim de vatan sevgisi

Rabbım almasın asla gönlümüzde ki bu aşkı...