Yine Eylül

ne çok söylenir şimdi

ne çok yazılır

ne çok içilir üstüne

ne çok ağlanır

aylardan yine Eylül

ince bir ıssızlık çöker

babadan kalma çınar tenine

sonra oynak rüzgar tarar saçlarını yaprakların

kopar o an içindeki tüm korku terleyince akşam kurusu zamanın

tel tel kelleşir ağaçlar

önce yemeniler gider

sonra bindallı elbiseler

saman sarısı gün batımı kalır geriye bir de dibini eşeleyen ben

son bir çapa vurursun içindeki nadasa

bir avuç su

bir avuç dua

kalemini kırmadan hayalin

şiir düşer göğsünden yine hazana

yeni umut

yeni dilek

zangoçlar saatini kurar iplerin

ezan yeni başlar

secdeler döner kıbleye

bir de sarhoşlar

ne çok söylenir şimdi

ne çok yazılır

ne çok içilir üstüne

ne çok ağlanır

aylardan yine Eylül ...