Yine Kanadı Hayallerimle Dokunduğum Yüreğimin Yarası

Artık güneş solgun, vakit yavaş yavaş akşama dönecek

Birazdan karanlık acımasız soğukluğuyla gönlüme çökecek

Dışarıda hava soğuk sevgili, lapa lapa kar yağıyor

Uçsuz bucaksız beyazlık her yanı yorgan gibi örtüyor

Kar kucaklamış, sarmalamış toprağı üşümesin diye sevdiği

Rüzgâr karı savurunca yer yer ortaya çıkıyor toprağın karalığı

Açık yerlerden vurunca gecenin sert ayazı üşütüyor toprağı

Bak şimdi gökyüzüne, dolunay çıkacak doyumsuz güzelliğiyle

Penceremden mehtabı izleyerek dalacağım sevdiğimin hayallerine

Bilmem sevgili sende aynı duyguların tadına varacak mısın?

Pencerenin önünde oturarak aynı hayallere dalacak mısın?

Şu an aklından geçen hayallerini bende bir bilebilseydim

Mehtabın doyumsuz güzelliğinde keşke birlikte olabilseydik

Gökyüzünde yıldızların oynayışını kol kola seyredebilseydik

Dün gece rüyamdaydın beyazlar içinde çok uzak diyarlardan

Varmak, koşmak istedim ama uyandım o güzel uykumdan

Yüreğimizde yaşayan sevgimiz gerçeğimizde hayaldir

Biliyorsun bizim ki sonu olmayan imkânsız bir sevdadır

Hadi kol kola varalım dersek, varamayız ki mutluluğa biz

Başından hicrana yazılmış, kavuşmaya engeldir kaderimiz

Bırakalım böyle kalsın, vuslata varamasa da yüreğimiz

Bak işte vakit geçmiş, olmuş mehtaplı gecenin bir yarısı

Yine kanadı hayallerimle dokunduğum yüreğimin yarası