Yıpranan Mısram
zoraki yaşıyorum ! Aklım istifa eder.
sensizlik bir çığ örter üstümü,yorgan misali.
kuşların kanatları gibiyim
özgürlüğün içinde esaret kaldı kalbim
yamalı bu beste.
açıkta kalan duygularım üşümüşler titrekce
sensizlik üç heceli sessizce
bedenimden kopan ruhsun bence
iyi ki düşünüyorum...
yalnızlık şarkılarını kalabalıkta mırıldanıyorum
iyi dinle !
vurma cellat bir dakka...
dilsiz kankam konuşucak bak.
görmeyen iki gözüm var ya ?
tek aşkı gördü vahh vahh...
bir kuyu bulmalıyım
içine anılarımı atabileceğim dipsiz bir kuyu
insanların gözyaşları kuru
saatin akıp gitmektir tek kötü huyu
yok ki bu kuyunun suyu
uğurladım merhametimi
ne anılar kaldı ne de sevgi
derdimi dinleyen doktormuş dedi deli
inandım ne de olsa ben ondan deli
içimde bir mezar var
geçmişi gömmüş beynim kanla
tazelenen hayatımda bir mısra daha
suskunluğum patlama olacak
bu kalem tükenmez dostum
dertle dolmuş kalemim söz kustu
aciz ruhumu azrail boğdu
bedenim yalnızlıktan soğudu
yıllanmış kalbimdesin
bunu bilmelisin
senin tiryakininim
bence yitip gitmelisin